*** بخشی از حدیث ناب معرفت امیرالمؤمنین امام علی علیه السّلام به نورانیّت ... حضرت (ع) فرمودند: معرفت من به نورانیّت معرفت خداوند عزّ و جلّ است و معرفت خداوند عزّ و جلّ، معرفت من به نورانیّت است. و آن همان دین خالصی است که خداوند درباره آن فرمود:«و امر نشدند به چیزی مگر اینکه خدا را به اخلاص کامل در دین پرستش بندگی کنند و از بندگی غیر او روی برگردانند و نماز به پا دارند و زکات بدهند و این است دین راست و استوارای سلمان و ای جندب! عرض کردند: بلی ای امیر مؤمنان. آن حضرت – که سلام خدا بر وی باد – فرمود: من همان کسی هستم که نوح را به امر پروردگار در کشتی حمل کرد، من همان کسی هستم که به امر پروردگار یونس را از شکم ماهی بیرون آورد؛ من همان کسی هستم که به اذن پروردگار نهرها را جاری ساخت و چشمه ها را شکافت و درخت ها را کاشت. منم عذاب روز «ظلّه»، منم آنکه از محلّ نزدیک ندا کرد که ثقلان (جنّ و انس) آن را شنیدند و گروهی آن را فهمیدند. هر آینه من به هر گروهی از جبّاران و منافقان به زبان خودشان می شنوایانم، منم خضر دانای موسی و منم آموزگار سلیمان پسر داود، منم ذوالقرنین و منم قدرت خدای عزّوجلّ. ای سلمان و ای جندب! من محمّدم و محمّد من است. من از محمّدم و محمّد از من است. خدای تعالی می فرماید: «دو دریا را به هم آمیخت و میان آن دو برزخ و فاصله ای است که تجاوز به حدود یکدیگر نمی کنند ***

 

 

 

 

خوشا به حال آن کسی که

روح نمازش

برپایی ظهور امام زمان(عج)

هست ...

 

 

 

ثبت شده توسّط: صفــــــــــــر الیــــد | | نماز | |
 

 

 

امام صادق علیه السلام می فرمایند:

شیعیان ما را در اوقات نماز آزمایش کنید که چقدر به فکر نمازشان هستند.

 

منبع: سفینه البحار، جلد 2، صفحه 44

 

ثبت شده توسّط: صفــــــــــــر الیــــد | | نماز | |
 

 

 

با اسناد نقل شده امام رضا (ع) فرمود: كه پيامبر خدا (ص) فرموده:

شيطان همواره از انسان مؤمن بيمناك است، تا زمانى كه نمازهاى پنج گانه را حفاظت و مراقبت مى‏كند. و هنگامى كه حق نمازها را تباه كرد، شيطان نسبت به او جرأت مى‏يابد و او را دچار گرفتاري هاى بزرگ مى‏كند.

 

منبع: على بن موسى، امام هشتم عليه السلام، صحيفة الإمام الرضا عليه السلام / ترجمه حجازى ؛  ص 27

 

ثبت شده توسّط: صفــــــــــــر الیــــد | | نماز | |
 

 

 

با اسناد نقل شده امام رضا (ع) فرمود كه فرستاده خدا (ص) فرموده:

هر كس به مرد يا زن مؤمنى بهتان زند و در باره او چيزى بگويد كه در وى نباشد، روز قيامت خداى او را بر تپه‏اى از آتش نگاه دارد، تا از آنچه كه در باره آنها گفته رهايى يابد.

 

منبع: على بن موسى، امام هشتم عليه السلام، صحيفة الإمام الرضا عليه السلام / ترجمه حجازى ؛ ص 40

 

ثبت شده توسّط: صفــــــــــــر الیــــد | | اسرار و حقايق گوناگون | |
 

 

 

 

امام صادق عليه السّلام فرمود:

چون ميان دو نفر نزاعى در گيرد، دو فرشته فرود آيند و به آن كه سفيه و بي خرد است گويند: هر چه خواستى گفتى، خودت لايق آنچه گفتى هستى، و كيفر گفتارت  را خواهى ديد.

 

و به بردبار گويند: صبر كردى و حلم نمودى، اگر حلمت را بپايان رسانى، خدا تو را مى‏آمرزد، سپس فرمود: ولى اگر شخص بردبار جواب او را پس دهد، آن دو فرشته بالا روند.

 

منبع: كلينى، محمد بن يعقوب، أصول الكافي / ترجمه مصطفوى ؛ ج‏3 ؛ ص 174

 

ثبت شده توسّط: صفــــــــــــر الیــــد | | اسرار و حقايق گوناگون | |
 

 

 

امام صادق عليه السّلام فرمود:

روزى نيست جز آنكه هر عضوى از اعضاء تن در برابر زبان‏ فروتنى كنند و بگويند:

تو را به خدا مبادا به سبب تو عذاب بينيم.

 

منبع: كلينى، محمد بن يعقوب، أصول الكافي / ترجمه مصطفوى ؛ ج‏3 ؛ ص176- 177

 

ثبت شده توسّط: صفــــــــــــر الیــــد | | اسرار و حقايق گوناگون | |
 

 

 

رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود:

 

خدا زبان را عذابى كند كه هيچ يك از اعضاء را آن عذاب نكرده باشد، زبان گويد:

 

پروردگارا مرا عذابى نمودى كه چيز ديگر را چنان عذابى ننمودى؟

 

 به او گفته‏ شود تو يك جمله گفتى كه به مشارق و مغارب زمين رسيد و به وسيله آن خون محترم ريخته شد و مال محترم غارت شد و فَرج محترم دريده شد، به عزت و جلالم سوگند تو را عذابى كنم كه هيچ يك از اعضاء ديگر را آن گونه عذاب نكرده باشم.

 

منبع: كلينى، محمد بن يعقوب، أصول الكافي / ترجمه مصطفوى ؛ ج‏3 ؛ ص177 – 178

 

ثبت شده توسّط: صفــــــــــــر الیــــد | | اسرار و حقايق گوناگون | |
 

 

 

 

محمّد بن احمد بن ابراهيم از حسين بن على زيدىّ و او از پدرش و او از على بن عباس و عبد السّلام بن حرب جميعا نقل كرده، عبد السّلام بن حرب مى‏گويد:

كسى كه حديث را از بكر بن عبد اللَّه مزنى شنيده برايم از عمران بن حصين نقل نموده كه وى گفت: رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم به من فرمودند:

اى عمران:

هر چيزى در قلب جايگاهى دارد ولى جاى‏گاه اين دو كودك از قلب من هرگز مكان خاصّى نيست.

عمران مى‏گويد:

عرض كردم اى رسول خدا تمام قلب شما جاى‏گاه اين دو (حسنین)است؟

حضرت فرمودند:

اى عمران:

آنچه بر تو مخفى مانده بيش از آن است كه دانسته‏اى، خداوند متعال من را به محبّت ايشان امر فرموده است.

 

منبع: ابن قولويه، جعفر بن محمد، كامل الزيارات / ترجمه ذهنى تهرانى ؛ ص149

 

ثبت شده توسّط: صفــــــــــــر الیــــد | | اهل بيت عليهم السلام | |

 

 

 

امام جعفر صادق(عليه السّلام) نقل مي فرمایند:

هنگامى كه خديجه كبرا عليها السّلام از دنيا رحلت نمود فاطمه اطهر برسول خدا پناهنده مي شد و در اطراف آن حضرت مي گرديد و مي گفت: يا رسول اللَّه! مادرم كجاست!؟

ولى پيامبر اعظم اسلام جواب وى را نمي داد، فاطمه مي گرديد كه شايد از ديگرى پرسش نمايد، پيغمبر خدا متفكر بود كه جواب وى را چه بگويد!!  

جبرئيل نازل شد و به پيامبر خدا گفت:

پروردگارت مي فرمايد:  

به فاطمه اطهر سلام برسان و بگو:

مادرت در بهشت در يك خانه‏اى است از نى كه بر طلا نصب شده و ستونهاى آن از ياقوت سرخ است، مادر تو ما بين آسيه زن فرعون و مريم دختر عمران جاى دارد، فاطمه اطهر گفت: خدا عين سلامتى است، سلامتى از خدا و به سوى خدا مي باشد.

***

این روزها

هم حسن(ع) سراغ مادر می گیرد... هم حسین(ع) بیقرار مادر است و هم زینب(س)  و ... میان همه دلها، امان از دل زینب...

----------------------------------------------

» منبع:

زندگانى حضرت زهرا عليها السلام ( ترجمه جلد 43 بحار الأنوار) / ترجمه نجفى ؛ ص30

(نرم افزار جامع الاحادیث 3/5)

 

ثبت شده توسّط: صفــــــــــــر الیــــد | | ملکه اسلام حضرت زهرا ( س ) | |

 

 

 

ميسر گويد:

 امام باقر (عليه السلام) به من فرمود:

آيا شما خلوت مي كنيد و گفتگو مى‏نمائيد و هر چه خواهيد مى گوئيد؟

 عرض كردم: آرى به خدا كه ما خلوت مى‏كنيم (در مجلس خالى از مخالف و بيگانه انجمن مى‏كنيم) و گفتگو نموده هر چه خواهيم (از مختصات شيعه) مى‏گوئيم،

فرمود:

همانا به خدا من دوست دارم كه در بعضى از آن مجالس با شما باشم، همانا بخدا كه من بوى شما و نسيم شما (عقايد و اقوال شما) را دوست دارم، و شمائيد كه دين خدا و دين ملائكه او را داريد، پس (مرا به شفاعت و كفالت خود با) پرهيز از حرام و كوشش در طاعات كمك كنيد.

» منبع:

أصول الكافي / ترجمه مصطفوى ؛ ج‏3 ؛ ص269

(نرم افزار جامع الاحادیث 3/5)

ثبت شده توسّط: صفــــــــــــر الیــــد | | اهل بيت عليهم السلام | |

 

 

امام صادق (علیه السّلام) فرمود:

 اگر صبر پيش از بلا آفريده نشده بود مؤمن مي تركيد. چنان كه تخم مرغ روى سنگ خارا مي تركد.

شرح‏

- از اين روايت استفاده مى‏شود كه مؤمن زياد بلا مي بيند و صبر از لوازم ايمان است و مقاومت صبر از بلا بيشتر است.

» منبع:

أصول الكافي / ترجمه مصطفوى ؛ ج‏3 ؛ ص147

(نرم افزار جامع الاحادیث 3/5)

 

ثبت شده توسّط: صفــــــــــــر الیــــد | | صبــــــــر | |

  

 

به این مقدّمه که تأکید بر اهمّیتِ جایگاه نماز و تأکید بر درک عمیق‌تر نماز بود، نکته‌ای دیگر را هم می‌افزایم و آن اهتمام به نماز است. وقتی راجع به نماز مطالعه می‌کنیم؛ می‌فهمیم که نماز چه حقیقت عظیمی است و چقدر بلند است و انسان نمازگزار در کجا به سر می‌برد؛ البتّه اگر نماز آن‌گونه که حقیقت نماز است به جا آورده‌شود؛ که مصلّی با تکبیرة‌الاحرام همه‌ی عوالم را پشت سر می‌گذارد. شما در سیر و سلوک درصدد بر‌می‌آیید عالم مُلک را پشت سر بگذارید و به عالم ملکوت راه پیدا کنید؛ ملکوت را پشت سر بگذارید و به عالم جبروت راه پیدا کنید؛ عالم جبروت را هم پشت سر بگذارید و با یک پرواز بلند، به عالم لاهوت راه پیدا کنید و بتوانید مقامات فنا و توحید را طی کنید. نمازگزار با تکبیرة‌الاحرام، مُلک و ملکوت و جبروت، هر سه را پشت سر می‌گذارد و وارد عالم لاهوت می‌شود؛ در محضر حقّ متعال به ادب به قیام می‌ایستد و مرتبه‌ی نخست توحید را که توحید افعالی است طی می‌کند. یعنی در مرتبه‌ای قرار می‌گیرد که دیگر در همه‌ی عالمِ هستی، فاعلی جز حضرت حق نمی‌بیند؛ نه خودش، نه دیگری. لذا اینجا نمازگزار خود خدای متعال است. خود خداست که حمد و  تسبیح و تهلیلِ خود را می‌گوید. از همان تکبیرة‌الاحرامی که گفتید و وارد نماز شدید؛ ببینید به کجا وارد شدید! تا آن هنگام که نمازگزار به رکوع می‌رود؛ در رکوع وارد مرحله‌ی توحید صفاتی می‌شود و دیگر هیچ صاحب صفتی جز حقّ متعال در عالم نمی‌بیند؛ و هنگامی که به سجده می‌رود؛ به مرحله‌ی فنای ذاتی نائل می‌شود و آنجا دیگر هیچ هستی‌ای جز هستی خدا نمی‌بیند و این حقیقت را درک می‌کند که:

یکی هست و هیچ نیست جز او

وَحدَهُ لا اِلهَ اِلاّ هُو

نماز حقیقتی به این عظمت است و خدای متعال این گوهر بزرگِ عالم هستی را به برکت رسول خاتم به این امّت عنایت کرده‌ است. در هیچ‌یک از ادیان گذشته، نمازی به این عظمت وجود نداشته‌ است. هیچ دینی نبوده که نماز نداشته باشد؛ امّا نمازی به این عظمت در هیچ دینی وجود نداشته ‌است. چه بسا انبیای گذشته حسرت چنین عبادتی را می‌خوردند. بنابراین نماز عطیّه‌ی بسیار بزرگی است و لذا در عمل به این عبادت هم باید اهتمام فوق‌العاده­ای داشت. مقیّد بودن به نمازِ اوّل وقت نکته‌ای است که همه‌ی بزرگان سلوک بر آن تأکید داشته‌اند که حتّی اگر هنوز در نمازتان در منازل اوّلید و نمازتان هنوز کیفیّت بلندی ندارد؛ امّا به نماز اوّل وقت مقیّد باشید. پنج وعده نماز واجب را اوّل وقت بخوانید؛ نماز صبح را با گفته شدن اذان صبح به جا بیاورید؛ نمازهای دیگر را هم همین­طور و مطمئن باشید اگر مصمّم بر طیّ این مسیر و انجام این دستور باشید؛ به حقایق نماز هم راه پیدا می‌کنید. اگر نماز انسان را به اوج قلّه‌ی کمالات انسانی رهنمون می‌شود؛ شما با همین مقیّد شدن به نماز اوّل وقت، می‌توانید به مراتب بلندی که نماز انسان را بدان رهنمون می‌شود، راه پیدا کنید. نگویید در نماز ما که حضورِ قلب آن‌چنان، معرفت آن‌چنان، عشق آن‌چنان، تقوا و پاکی و طهارت آن‌چنان، نیست؛ خیر، همین نمازی که الآن می‌خوانید؛ هر جور است؛ مقیّد شوید به این که آن را اوّل وقت به جا بیاورید. نگذارید اقامه‌ی نمازتان از اوّل وقت بگذرد. هر چه پیش آمد؛ هر کار ضروری که پیش آمد؛ نگذارید روی نماز اوّل وقت تأثیر بگذارد. لذا در احادیث فراوان داریم؛ امیرالمؤمنین علیه‌السّلام فرمودند، ائمه‌ی دیگر علیهم‌السّلام هم فرمودند همه‌ی اعمالت را تابع نمازت قرار بده.1 نماز را باید اوّل وقت خواند و وقت‌های دیگر را به سایر کارها اختصاص داد. نه اینکه برای کارهای دیگر برنامه‌ریزی کنیم و هر وقت برنامه خالی شد؛ آن موقع به سراغ نماز برویم. امروز همه‌به صورت جدّی به هم قول بدهیم که نگذاریم نمازمان از اوّل وقت به تأخیر بیفتد. این را مصمّم شویم. با خدای خودمان عهد ببندیم که اگر خدای ناکرده تا حالا هم گاهی اوقات بی‌توجّهی می‌کردیم؛ گاهی اوقات مشغولیّاتی برای خودمان فراهم می‌کردیم که نمی‌گذاشت اوّل وقت نماز بخوانیم؛ از امروز به بعد مصمّم باشیم که نمازمان از اوّل وقت به تأخیر نیفتد. آن‌وقت خواهید دید با همین نماز دست و پا‌شکسته‌ای که می‌خوانیم؛ خدای متعال چه آثار و برکات عظیمی به ما می‌دهد. لذا به خواندن نماز در اوّل وقت مقیّد باشیم. الحمدلله همه‌ی شما به اصل نماز پایبند هستید؛ منتهیٰ حال می‌خواهیم به اوّل وقت خواندنِ آن هم بیشتر پایبند شویم. اکثریّت برادران و خواهرانی که در خدمتشان هستیم به نماز اوّل وقت مقیّد هستند؛ امّا اگر بعضی‌ها مثل بنده، در گذشته بی‌توجّهی می‌کردند و با عذرهایی، به تأخیر انداختن نماز را از اوّل وقت مجاز می‌دانستند؛ حال به هم قول بدهیم که دیگر نگذاریم نماز اوّل وقت از دستمان برود. در مورد نماز اوّل وقت تعابیر مختلفی هست. نماز اوّل وقت، نمازی است که هم‌آهنگ و همراه با نماز حجّت و ولیّ اعظم خدا برگزار می‌شود و به برکت نماز حضرت، نماز انسان هم قبول می‌شود. همان‌طور که می‌دانید سوره‌ی حمد را که در نماز می‌خوانید، به صیغه‌ی جمع می‌گویید: «اِيّاكَ نَعْبُدُ وَ اِیّاكَ نَسْتَعين‏2» در نماز اوّل وقت، در این جمع، امام زمان علیه­السّلام هم هستند. آیا دیده‌اید بعضی از کاسب‌ها جنس‌ها را در‌هم می‌فروشند؟ می‌گویند فلان جنس در‌هم است؛ این کارتُن را یک‌جا به این ‌قیمت می‌دهم. دیگر کسی حق ندارد جنس آن کارتن را سَوا کند. ما هم اگر در نمازمان بگوییم: در هم «اِیّاکَ نَعبُدُ»؛ و این‌گونه به خدا بفروشیم؛ آن‌وقت خدا عبادت امثال بنده‌ی روسیاهِ خطاکار را با عبادت اولیائش یک‌جا می‌خرد. گفتیم: «اِیّاکَ نَعبُدُ» خدایا ما ( نمازگزاران و از جمله، حجّت خدا ) داریم نمازمان را دسته‌جمعی می‌فروشیم؛ خدا هم دسته‌جمعی می‌خرد. آن موقع نماز همه‌ را پذیراست. عبادات همه مقبول درگاه حق واقع می‌شود. وقتی انسان نمازش را اوّل وقت انجام می‌دهد؛ این حُسن را دارد که همراه با امام زمان علیه‌السّلام می‌گوید: «اِیّاکَ نَعبُدُ». و خدا عبادت این نمازگزار را هم همراه با عبادت امام زمان علیه‌السّلام، عبادت اولیاء خدا، عارفان بالله، انسان‌های اهل معنا و اهل کمال می‌پذیرد. پس این قول جدّی را از همه‌ی عزیزان گرفتیم که إن‌شاء‌الله نگذاریم نمازمان از اوّل وقت به تأخیر بیفتد؛ خصوصاً نماز صبح که بعضی‌ها در فصل بهار کمی تنبلی می‌کنند و سختشان است از بستر برخیزند. إن‌شاء‌الله به صورت جدّی هر پنج نماز را با اهتمامی که به خرج می‌دهیم؛ اوّل وقت به جا بیاوریم. خود این اهتمام آثار زیادی دارد؛ خیلی از کمالاتی را که در نماز ضروری است؛ اوّل وقت به جا آوردن نماز، إن‌شاء‌الله آنها را به دنبال می‌آورد. (دریافت فایل صوتی)

...........................................

پی نوشت:

1. سیّد رضی، نهج البلاغه، نامه 27.

2. سوره­ی حمد، آیه ی 5.

برگرفته از سایت اهل ولاء

ثبت شده توسّط: صفــــــــــــر الیــــد | | نماز | |