تبليغاتX
کمال انسانی و عروج روحانی در سلوک عرفانی - لعن و تبــــــــرّی

اميد است آتش عشق و محبت خدا و خوبان خدا ، آنچنان در وجودتان شعله ور گردد كه هر چه غير اوست را بسوزاند * * روي جانان طلبي ، آينه را قابل ساز . . . ور نه هرگز گل و نسرين ندمد ز آهن و روي * * رَضيتُ بِاللهِ رَبّاً وَ بِالْاِسْلامِ ديناً وَ بِمُحَمَّدٍ صَلَّي اللهُ عَلَيْهِ وَ الِهِ نَبِيّاً وَ بِعَلِيٍّ اِماماً وَ بِالْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ وَ عَلِيٍّ وَ مُحَمَّدٍ وَ جَعْفَرٍ وَ مُوسي وَ عَلِيٍّ وَ مُحَمَّدٍ وَ عَلِيٍّ وَالْحَسَنِ وَالْخَلَفِ الصّالِحِ عَلَيْهِمُ السَّلامِ اَئِمَّهً وَ سادَةً وَ قادَةً بِهِمْ اَتَوَلّي وً مِنْ اَعْدائِهِمْ اَتَبَرَّءُ تبلیغ ولایت : ابو زبیر مکی می گوید : من جابر بن عبدالله انصاری را دیدم که در کوچه ها و محافل انصار می گشت و می گفت : « علیٌّ خَیرُ البَشَر فَمَن اَبی فَقَد کَفَر » امیر مؤمنان علی ( ع ) برترین افراد بشر است هرکه این حقیقت را نپذیرد کافر است . ای گروه انصار ! فرزندان خود را به دوستی علی ( ع ) تربیت کنید و هرکه چنین نکرد ( و خود یا فرزندش دوستدار و پیرو علی نبود ) بدانید که مادرش مشکلی داشته است . (امالی صدوق، ص 76، مجلس 18) اَللّهُمَّ اَحیِنی مآ اَحیَیتَ عَلَیهِ عَلِیَّ بنَ اَبیطالِبٍ وَ اَمتِنی عَلی ما ماتَ عَلَیهِ عَلِیُّ بنُ اَبیطالِبٍ عَلَیهِ السَّلامُ

 

.: در محضـــــــر استاد مهـــــــدی طیّب :.

 

.: در محضـــــــر استاد مهـــــــدی طیّب :.

 

        ::: رفع چند تردید در جواز و لزوم لعن

        ::: چند تذکّر در نحوه لعن و تبــــــــرّی ( 1 )

        ::: چند تذکّر در نحوه لعن و تبــــــــرّی ( ۲ )

          »»»»»

* رحلت پیامبر خدا

روز بیست و هشتم ماه صفر ، روز مصیبت عظمای ارتحال حضرت رسول اکرم ( ص ) می باشد . شخص مراقب در این روز باید به گونه ای که متناسب با این واقعه جانگداز و حوادث و اتفاقات بعد از آن است ، عزاداری کند و متأثر و متألم باشد و زیارت هایی را که برای بیست و هشتم وارد شده ، بخواند و اینگونه پیامبر خدا ( ص ) را زیارت نماید و درهنگام خواندن زیارت ، این حدیث شریف نبوی را نیز به خاطر آورد که پیامبر فرمود : « زندگانی و مرگ من ، برای امّتم خیر محض است . » و در مقابل پیامبر از اعمال بد خود ، که او ( ص ) به آنها آگاه است ، اظهار شرمندگی نماید و هنگام خواندن زیارت ، مصیبت ها و رنج های میوه دل پیامبر ، حبیبه او و جان رسول خدا ، حضرت فاطمه زهرا و حضرت علی علیهماالسلام و خاندان و فرزندان آن حضرت را به یاد آورد و اینگونه عرض کند که : « ای پیامبر خدا ! چه حالی داشتید اگر مشاهده می کردید که سرور زنان عالم « وااَبَتاه » گویان برای شما گریه می کند و می گوید : « وای پدرم ! واصفیّاه ! وامحمّداه ! چه کسی بعد از شما در جایگاه نمازتان بایستد ؟ چه کسی به فریاد دختر مصیبت زده ات برسد ؟ »

 

و چه حالی داشتی اگر می دیدی که او را در بین در و دیوار قرار دادند ؟ و چه می گذشت بر شما اگر پهلوی کبود و سینه شکسته او را می دیدی ؟ و چه حالی به شما دست می داد اگر صدای ناله جانسوز او را می شنیدی که اینگونه مرثیه سرایی می فرمود :

نَفسی عَلی زَفَراتِها مَحبُوسَةٌ

یا لَیتَهـــــا خَرَجَت مَعَ الزَّفــَرات

لا خَیرَ بَعدکَ فِی الحَیـاةِ وَ إِنَّما

أَبکی مَخافَةً أَن تَطُـــولَ حَیاتی

« جان من در آه های جانسوزی حبس شده و ای کاش همراه با این ناله ها از بدنم خارج می شد .

بعد از تو خیری در زندگانی نیست و گریه من به این خاطر است که می ترسم بعد از تو خیلی در این دنیا زنده بمانم . »

 

پدر جان ! آه از وفاتت ! و آه از به سوگ نشستن ابوالحسن ، شخص مورد اطمینان تو ، و ( آه از به سوگ نشستن ) حسن و حسین علیهماالسلام . ای بهترین مردم ! ( چشم بگشا و ببین ) این علی است که او را ، به ریسمان کشیده و با خود می برند ، همان گونه که شتری را با طناب می کِشَند و ( ای پیامبر خدا ! ) چه حالی به تو دست می داد اگر می دیدی که دخترت فریاد جانسوز می کشد و ضجّه می زند و می گوید : « وامحمّداه ! واحبیبا ! واأبتا ! وااحمداه ! وای از کمی یار و یاور ، وای از بی پناهی ، وای از حزن و اندوه ! وای از این مصیبت جانگداز ! »

 

و ( شخص مراقب ) باید اینگونه عرض کند : « ای پیامبر خدا ! من می دانم که تو صدای شِکوِه و ناله دخترت را می شنیدی و خود شاهد بودی که با خانواده و عترت تو چه کردند ، و در حیرتم که بر دلت چه گذشت ، از تمامی این دیده ها و شنیده ها ؟ ای پیامبر خدا ! خداوند به خاطر تمامی این مصیبت ها که به تو رسید ، اجری ، بهتر از اجر و پاداش هر پیامبر از امتش ، به تو ببخشد ؛ زیرا شما با دیدن این همه مصیبت ، باز هم برای خدا صبر نمودی و نفرین نکردی ؛ چرا که اگر نفرینی کرده بودی ، تمامی جهان نابود می شد .

 

* زیارت حضرت امام حسن مجتبی

سپس حضرت امام حسن مجتبی ( ع )  را زیارت کند ؛ زیرا آن حضرت نیز در روز بیست و هشتم ماه صفر به شهادت رسید و ( خوب است که بنده مراقب در این روز ، ) به یاد مظلومیِّت امام حسن که دل را پاره پاره می کند و یاران و دوستانش را متأثر و محزون می سازد ، بیفتد ، بر او سلام و درود فرستاده و قاتلش ، « معاویة بن ابی سفیان » را لعنت کند . بعد روز خود را با همان اعمالی که در کتاب « محاسبه نفس » آمده ، به پایان برساند .

 

 

المراقبات ، تألیف عارف کامل میرزا جواد آقا ملکی تبریزی ، صفحه 61

 

 

ثبت شده توسط : خويشتن فراموش شده ( از شاگردان استاد طيب )؛ |